دوره 4، شماره 13 - ( 3-1396 )                   جلد 4 شماره 13 صفحات 111-130 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه سمنان
چکیده:   (1543 مشاهده)
اعتیاد یک بیماری روان‌پزشکی مزمن می باشد که در بسیاری از جوامع از جمله جامعه ی ایران در حال گسترش است. اعتیاد به موادمخدر پدیده ی پیچیده ای است که ابعاد مختلف زندگی فرد ازجمله ابعاد اجتماعی، اقتصادی، جسمی و روانی را تحت تأثیر قرار می دهد. ازجمله پیامدهای روانی حاصل از اعتیاد می توان به اختلالات خلقی مثل افسردگی و اضطراب، پرخاشگری و اختلال در کنترل تکانه، فراموشی، توهم و هذیان ناشی از مواد صنعتی و... اشاره کرد. ازآنجایی‌که پیامدهای ناشی از اعتیاد بخصوص پیامدهای روانی در زندگی فرد اختلال ایجاد می کند و با توجه به نقش عوامل روانی در وابستگی به مواد و تداوم  اعتیاد، لازم است در کنار درمان‌های دارویی و زیستی از مداخلات روان‌شناختی نیز استفاده شود. یکی از درمان‌های روان‌شناختی به‌کاررفته در حوزه‌ی اعتیاد رفتاردرمانی دیالکتیک می‌باشد. کاربرد رفتاردرمانی دیالکتیکی باگذشت زمان توسعه‌ یافته است و در حال حاضر برای درمان بسیاری از مشکلات مانند افسردگی، اضطراب، خشم، سوءمصرف مواد و اختلالات خوردن کاربرد دارد. این مقاله مروری بر کاربرد فنون رفتاردرمانی دیالکتیکی است که به ‌عنوان درمان مکمل در کنار سایر درمان‌ها تلقی می‌شود. بر اساس مبانی نظری و پژوهشی می‌توان گفت رفتاردرمانی دیالکتیکی مداخله‌ای برای اختلالات مصرف مواد اثربخش است.
متن کامل [PDF 495 kb]   (356 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۶/۲/۲۲ | پذیرش: ۱۳۹۶/۶/۱۸ | انتشار: ۱۳۹۶/۶/۱۸